İşçi mezarlığına dönen inşaat alanları

Artı Gerçek dün şu haberi paylaştı: Marmaray Göztepe Tren İstasyonu duvarından çukura düşen işçinin sağlık durumuyla ilgili haber alınamıyor.

Mezopotamya Ajansı’na konuşan bir görgü tanığı, Pazar günü saat 11.00’de yaşanan olay hakkında, ilk önce ‘öldü’, ardından da ‘omzu çıktı’ denildiğini anlattı: “3 kez bağırtı duydum. Bir işçinin çukura düştüğünü ve sadece başının göründüğünü gördüm. Olay yerine indim. İnşaat alanı sac teneke ile kaplı olduğundan işçinin yanına gidemedim. Ambulans ve polise haber verdim.  Bir saat sonra durumu oradakilere sorduğumda, güvenlik görevlisi işçinin öldüğünü söylerken bir başka işçi ise ölmediğini, omzunun kırıldığını söyledi.”

Durumu tam olarak öğrenmek için en yakın hastane olan Göztepe Eğitim ve Araştırma Hastanesi’ne gittiğini söyleyen görgü tanığı, “İş kazalarının adli vaka olması nedeniyle hastane çalışanları bana bilgi veremeyeceklerini söyledi. Tekrar olayın yaşandığı yere gittim. Güvenlik görevlisine bu işçiye ulaşmak istediğimi söylediğimde, işçinin adını bilmediğini fakat soyadının ‘Şahin’ olduğunu söyledi” dedi. Tren istasyonundaki işçilerin çok ağır koşullarda çalıştığını da belirten görgü tanığı, işçinin düştüğü çukur için “Oraya yüksekten düşen insanın ölmemesi imkansız” ifadesi kullandı.

Bu şekilde okuyup geçtiğimiz çok sayıda haber var. Artık iz bile bırakmıyor. Oysa internette tarama yaptığımızda Marmaray inşaatı sırasında yaşanan ciddi iş kazaları haberleri hemen ekrana yansıyor. İşçi ölümü ile ya da ciddi yaralanma ile bitirilmiş, arkası gelmemiş haberler. Soruşturma açılan ve kazanın altında yatan nedenlerin takip edildiği haber sayısı çok az. Her gün bir yeni işçi cinayeti yaşanan ülkemizde istatistiki takip edebilir haldeyiz, ne yazık ki.

İŞÇİ MEZARLIĞINA DÖNEN İNŞAAT ALANLARI

Hergün kullandığımız bir çok büyük yapının inşaatı sırasında çok sayıda işçi yaşamını yitiriyor veya engelli hale geliyor. İşçi cinayetlerinin en çok yaşandığı bu devasa mekanlar (şehir hastaneleri, havaalanları, yollar, HES’ler, barajlar, AVM’ler vb.) işçi mezarlığa dönmüş durumda. İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Meclisi verilerine göre 2017 yılında 2,006 işçi cinayetinin  453’ü inşaat sektöründe, sürekli iş göremez hale gelen işçiler çok daha fazladır. Sürekli iş göremez hale gelen işçileri ancak başarılı tıbbi müdahale haberleri ile görebiliyoruz. Ya başarısız olanlar! Engelli hale geldiği için işsiz kalan, daha da yoksullaşan işçiler… Oysa benzer inşaatlar alınmayan önlemler, güvensiz çalışma koşulları ile artarak devam ediyor. Keza Çalışma Bakanlığı’nın kamunun sessizliği de… Ne de olsa işçi cinayetleri fıtrattan…

Her gün mantar gibi biten yapıların birer işçi mezarlığına geldiğini unutmamak, unutturmamak hepimizin görevi…

‘İş Cinayetlerini Unutma”.

İşçi cinayetlerini unutturmama için çaba harcayan platformlardan biri de ”İş Cinayetlerini Unutma”. Platformun çalışmalarını http://iscinayetleriniunutma.org/ adresinden izleyebilirsiniz. İşçi cinayetlerini gündemde tutmayı, izlemeyi ve sorumlularının ortaya çıkarmayı ve hesap sormayı hedefliyorlar. İşçi aileleri ile birlikte düzenli olarak ‘Vicdan ve Adalet nöbetleri” düzenliyor. 6 Mayıs 2018 tarihinde 72.Vicdan ve Adalet nöbetini gerçekleştirdiler. Bu unutturmama eyleminde Adalet Arayan İşçi Aileleri adına Özel Doğa Hastanesi’nde oğlunu kaybeden Erdinç Eroğlu tarafından basın açıklaması okundu. Aileler, yaklaşan seçim sürecinde partilerin iş cinayetlerini önlemek adına hangi programları önereceklerini takipte olduklarını, haziran ayında adaylardan taleplerini açıklayacaklarını deklare ettiler.

 

 

 

İlginizi çekebilir