Çöp kentte yaşam, ölüm gibi

Başkalarının toprakları

Memleketlerinde tarım ve hayvancılıkla uğraştıklarını fakat bu alanların neredeyse yok edildiğini ifade eden Besna Demir (38), “Siyasi baskılardan dolayı göçe zorlandık ve geldik. Bize ne yapılacak bir tarım alanı bıraktılar ne de hayvanlarımızı otlatabileceğimiz bir mera bıraktılar. O kadar küçük çocukla karın tokluğuna geldik biz de buralara. Onların canı sağ olsun da ne iş olsa nerede olsa yaparız. Yabancıların yanında da yapamazdık zaten. Buradakilerin hepsi eş, dost, akraba. Biz de çıktık buraya geldik. Ama yine toprak bizim değil, başkalarının, o yüzden zor” dedi. “Burada bunlara mecbur kaldıkça Şırnak’taki evime de özlemim artıyor” diyen Demir, sözlerine şu şekilde devam etti: “Şimdi geriye ne evim kaldı ne bir şey, yakıldı yıkıldı hepsi. Bizim burada yaşamamızdan ne belediye ne de buranın yerel halkı memnun değil. Çöplerimiz birikiyor. Arıyoruz, gelin alın diye, alınmıyor. Çeşmelerde akan su bile yoktu. Geçen seçim baktılar nüfusumuz git gide artıyor gelip yaptılar. En yakın hastane buraya 1 buçuk saat uzaklıkta. Ulaşım ise çok daha sıkıntılıdır. Günde üç defa dolmuş kalkıyor Adana’ya. Kaçırdın mı bitti. Hastalık ya da acil durumlarda özel araç da bulamayınca hepten zor anlar yaşanıyor. Başımı sokacak bir evim olsun isterdim en çok.”

Kaynak: Yeni Yaşam

İlginizi çekebilir