İnsanlığın sevinçli türküsü, rap ve susamamak – Özlem Ergun

‘Görmedim/duymadım/bilmiyorum’ değilse de ‘Görsem de, duysam da, bilsem de elimden bir şey gelmiyor/gelemiyor’ günlerinden geçerken bir şarkının böylesine büyük teveccüh ve coşkuyla karşılanması geniş kitlelerin bu zamana kadar fazlaca susulmuş/susturulmuş dertlerini tercüme etmesi ile ilgili olsa gerek. Yıllar önce atılmış bir tweetin bile gayet cezalandırma konusu olabildiği bir Türkiye’de ‘Hiçbir şekilde korkum yok, gelecekse de

iktidara diss atmak – ayşe düzkan

rapçiler kendi bilinçleri kadar konuşuyor, bu eksik ya da yetersizse solcuya düşen bunun eleştirisi kadar bu insanlara neden ulaşılamadığıyla ilgili özeleştiri olmalı. türkiye’de politik müzik denince akla solcular geliyor; zaten sağcılar da sevilen solcu müzisyenlerin sound’unu kullanarak müzik yapıyor. türkçe politik müziğin tarihi tam olarak ne zamana, kime dayanır bilmiyorum, 1920’li yıllarda yazılmış, kızıl bursa gibi çok